Wat is de scaphoideum Bone?

scafoïd bot, ook wel het os naviculare, is het grootste bot in de proximale rij van de pols, de zeer flexibele gebied tussen de onderarm en de hand. De flexibiliteit van de pols kan grotendeels worden toegeschreven aan de unieke en complexe samenstelling, gemarkeerd door twee horizontale rijen van kleine beenderen genoemd handwortelbeentjes. De scafoïd bot behoort tot de proximale rij van handwortelbeentjes, of de rij het dichtst bij de romp van het lichaam en het verst van de vingertoppen. De term proximale is een vergelijkende anatomische term die verwijst naar het punt het dichtst bij de middellijn van het lichaam, in tegenstelling tot distale, die verwijst naar het punt het verst van de middellijn. Bij het vergelijken van de elleboog en de vingertoppen, bijvoorbeeld, de elleboog proximale is en de vingertoppen zijn distale.

Samen zijn er acht carpale botten die geven de pols volledig draaiende beweging ontstaat. De beenderen van de onderarm, de radius en ulna, liggen op de proximale zijde van de handwortelbeentjes en de botten van de palm, de middelhandsbeentjes distaal breiden in de richting van de vingertoppen. De botten van de vinger, genaamd kootjes, articuleren, of sluit, aan de middelhandsbeentjes. De scafoïd bot ligt aan de duim zijde van de pols, verbinden met de straal van de proximale zijde.

Omdat de rijen zijn niet perfect recht zijn, het scafoïd bot articuleert met de sikkelvormige carpale aan de proximale zijde, alsmede op de mediale zijde, in de richting van de pink. De scafoïd bot articuleert met de trapezium en de trapezium carpale botten distaal en de capitatum carpale bot op zowel de proximale en mediale zijde. Kijkend naar de eigen rechterhand met de vingers naar de hemel en de rug van de hand naar het gezicht, de bodem, proximale rij van handwortelbeentjes zijn, van links naar rechts, de scafoïd, Os lunatum, triquetrum, en Os. De bovenste, proximale rij van handwortelbeentjes, van links naar rechts, zijn de trapezium, trapezium, capitatum en haakachtig. Sommige studenten gebruik maken van de populaire ezelsbruggetje "sommige liefhebbers proberen posities die zij niet kunnen behandelen" aan de handwortelbeentjes onthouden en hun posities van links naar rechts en van onder naar boven.

De scafoïd bot is het meest gebroken bot in de pols en is moeilijk te genezen vanwege de beperkte oplage, of bloed stromen. Deze pauzes zijn meestal het gevolg van een patiënt probeert een val te breken met een uitgestrekte palm. Als er een pauze wordt vermoed, dienen patiënten te zoeken snel medisch ingrijpen, als ongepast genezing kan leiden tot complicaties, zoals avasculaire necrose, waarbij het bot sterft aan een gebrek aan bloedtoevoer. Symptomen van een scafoïd botbreuk kan omvatten pijn en zwelling in de pols, vooral in de buurt van de basis van de duim. Een arts zal voelen van de pols om de bron van de pijn vast te stellen en vervolgens een X-ray te nemen, een examen wordt gebruikt om een beeld van botten, om de breuk te diagnosticeren.

Als de arts diagnoses een breuk, zal ze waarschijnlijk aanbevelen enkele weken in het gips en tijdschema follow-up bezoeken met de patiënt om de voortgang van de genezing door X-ray controleren. Als meerdere maanden gaan door en de breuk niet helen, wordt beschouwd als een niet-unie en kan een elektrische stimulator. De elektrische stimulator is versleten als een polsbandje en zendt elektrische stromen in de pols aan het genezingsproces steun. Als de schade is oud of andere behandelingen niet werken, kan de arts een operatie adviseren over de scafoïd bot. Dit betekent meestal het bot smelten samen met een bottransplantaat, die wisselplaten botweefsel uit een ander deel van het lichaam in de breuk, en een metalen pin tot op het bot te beveiligen.